Op dinsdag 28 juli genoten meer dan 30 mensen - jong en oud – onder de grote bomen achter de kerk in Klarenbeek van een prachtige zomermiddag/zomeravond.

Op de tafels stonden allerlei spelletjes en er was natuurlijk koffie, thee en limonade. Een groepje begon al snel met rummikuppen. Anderen maakten een andere keuze of praatten lekker bij.
De sjoelbak daagde de jeugd en de ouderen uit om tegen elkaar te spelen. Later was het waterspeelgoed natuurlijk het aantrekkelijkste en met de hoge temperaturen was dat te begrijpen. Diny Fockens vertelde later op de middag een mooi verhaal over een boom.
En een absoluut verrassend hoogtepunt was dat we verstoppertje gingen spelen!
Joey mocht als eerste alle mensen gaan zoeken die zich hadden verstopt achter dikke bomen, in de struiken, achter auto’s en ga zo maar door. Iedereen vinden was een hele klus!

De kookgroep Kookkr8 had luxueus zomerbuffet gemaakt met soepen, salades, quiches en natuurlijk ijs toe. Annemay (het jongste lid van de groep Kookkr8) had samen met haar moeder en broertjes pannekoeken en poffertjes gebakken voor de kinderen. Top1
We hebben samen vastgesteld dat deze activiteit zo mooi is dat we het volgend jaar weer gaan doen.
Bent u er dan ook (weer) bij?
 

Dit jaar was op 5 juli het thema van de Open schuurdienst ‘Hoe word ik een naaste?’ In onze traditionele zomerse viering ging in deze editie onze kerkelijk werker Rini van Dijkhuizen voor en Dinie Scherpenzeel begeleidde onze zang op het kistorgel. Het werd opnieuw een uitnodigend gebeuren wat bleek uit de mooie opkomst van zo’n 120 bezoekers waaronder vakantiegangers en mede gelovigen van de Lichtbron in Zutphen.

Er zijn van die vieringen waarin woord en daad zo mooi samenkomen. Waarin hulp verlenen en ontvangen in totale harmonie samenvallen. Zowel in de aanloop, voorbereidingen en uitvoering droeg ieder zijn of haar steentje bij gebruikmakend van ieders vaardigheid. Je hebt elkaar nodig, maar meestal willen wij mensen het liever zelf doen in plaats van hulp te vragen. Terwijl kwetsbaarheid juist het beste in de mens naar boven halen kan zodat de sterke de zwakke kan ondersteunen. Dat bleek uit de doordachte liturgie over de barmhartige Samaritaan, het gesproken woord en de samenzang maar ook uit de mooie collectetoelichting ‘in tweespraak’ voor ons diaconie project ONE-dichtbij. Waarin wij als pastorale gemeente Klarenbeek, Voorst en Wilp onze kwetsbare medemens van harte ondersteunen om weer een zinvol leven te kunnen opbouwen.
Na de dienst kwam het tot nieuwe ontmoetingen en goede gesprekken onder het genot van de koffie/thee en limonade en alle heerlijkheden door gemeenteleden zelf bereid.

Grote dank gaat tenslotte uit naar de familie Hofmeijer op wiens bedrijfsterrein wij gastvrij werden ontvangen zodat onze Pastorale gemeente op deze wijze een bijzondere traditie kon voortzetten. Na zo’n harmonieuze samenkomst zeker voor herhaling vatbaar.
 

𝗨𝗶𝘁𝘄𝗶𝘀𝘀𝗲𝗹𝗶𝗻𝗴𝘀𝘄𝗲𝗲𝗸𝗲𝗻𝗱 𝗦𝗲𝗲𝗵𝗮𝘂𝘀𝗲𝗻
12, 13 en 14 juni was het uitwisselingsweekend naar onze partnergemeente in Seehausen (Altmark).
Na een voorspoedige reis werden we hartelijk welkom geheten door dominee Almut Riemann en de Duitse gemeenteleden en brachten we de rest van de avond door in de gastgezinnen. We genoten van de gastvrijheid en mooie gesprekken.
Op zaterdag bezochten we de Hanzestad Perleberg, waar we een interessante stadsrondleiding kregen langs en in het gemeentehuis, de kerk en het beroemde Rolandbeeld. Daarna volgde een heerlijke lunch en brachten we weer tijd door met de gastgezinnen. Zo ging Joop bijvoorbeeld met zijn gastgezin naar de kampioenswedstrijd van voetbalvereniging van Seehausen (verloren). Anderen van de groep brachten een bezoek aan de Arendsee.
De dag werd afgesloten met een concert van leerlingen van de muziekschool uit Perleberg in de kerk van Seehausen en een gezellige barbecue met onze Duitse vrienden.
Na een mooie kerkdienst en een warm afscheid reden we zondag weer huiswaarts. We kijken terug op een bijzonder weekend vol ontmoeting, geschiedenis, muziek, gastvrijheid en mooie gesprekken.

 

Ommen had in 2025 de primeur! Het filiaal van een grote landelijke winkelketen introduceerde een mooie actie door bij de kassa van het restaurant een bak met badeendjes neer te zetten: ‘Zet een eendje op je tafel als je openstaat voor een gesprek of contact met andere bezoekers.’ Wat een bijzonder idee!

Het badeendje nam in deze dienst een prominente plaats in, het Livinuskoor was aanwezig, ds. Henriëtte de Graaf was van de partij en de bezoekers, die ondanks het koude regenachtige weer toch gekomen waren, maakten dat we gelukkig niet in ons ‘eentje’ in de tent in Wilp zaten! In ons ‘eentje’ kunnen we weinig in ons leven. Samen kom je verder. Zo ging dat ook met de zieke man die door vier vrienden (door het dak) bij Jezus gebracht werd (Marcus 2: 1–12). Soms, als er allerlei hobbels op je levensweg komen, moet je gedragen worden en soms mag jij een ander dragen!
Er zat een Afrikaans blokje in deze dienst: UBUNTU!

UBUNTU is een eeuwenoude Zuid-Afrikaanse levensfilosofie die draait om gemeenschapszin, mededogen en verbondenheid. De letterlijke vertaling luidt: ‘Ik ben omdat wij zijn’, ofwel: een mens is pas een mens dankzij andere mensen. Het staat voor het besef dat jouw identiteit en geluk verweven zijn met die van de mensen om je heen.

De term werd in onze westerse wereld bekend door leiders als Nelson Mandela en aartsbisschop Desmond Tutu.
Het koor zong hierna het lied ‘Siyahamba’ en alle aanwezigen zongen van dit lied het laatste couplet in het Zuid-Afrikaans mee:
‘Ons wandel in die lig van God.
Ons wandel, ons wandel in die lig van God.’

UBUNTU vertelt het verhaal van verbinding. Hoe we, allemaal verschillend, er voor elkaar mogen zijn. Binnen en buiten de kerk. Vanuit deze gedachte werd er gecollecteerd voor de afdeling Wilp-Voorst van De Zonnebloem, zodat zij zich kunnen blijven inzetten voor kleinschalige activiteiten, huisbezoeken en aangepaste uitjes om zo sociaal isolement te voorkomen.

Hemelvaartsdag activiteit
In de morgen herdachten wij om half 10 met voorganger Hanneke Diermanse, de ten Hemelopneming van Christus naar zijn Vaderhuis. Daarbij konden wij ook onze geloofsgenoten uit Hall en Voorstonden welkom heten. Koffie/thee en krentenbrood wachtten ons daarna in een, door Henk en Aly, gezellig aangeklede De Voorhof. Zo konden wij opgewarmd en bijgepraat met de traditionele fiets- en autopuzzeltocht beginnen.

De twee aparte routes waren door de familie Walbeek uitgestippeld en op papier gezet. De doorgewinterde fietsers lieten zich niet afschrikken door de regenbuitjes en zo togen de deelnemers op weg, met hun neus in de frisse wind of onderdak in de auto's. Ik mocht mee in de auto met Minke en Maria en ondanks ons gezoek, hadden we veel plezier. Het licht uit de ochtendoverweging brak verder door toen het zonnetje ons toch nog begroette met haar stralen. Na de gereden kilometertjes verzamelden we ons weer in De Voorhof waar groente- en tomatensoep werden geserveerd. Verder genoten wij van de heerlijk belegde broodjes aangevuld met melk of karnemelk. Daarna was Henk Ilbrink in z'n element bij het doornemen van de puzzelvragen.
Mensen wat hebben we er met elkaar, inclusief onze geloofsgenoten uit Hall en Voorstonden, toch weer een gezellige dag van gemaakt. Want gezelligheid maak je samen!

Onze dank gaat uit naar de Dorpswerkgroep Voorst voor de catering. Ook gaat onze dank uit naar Henk en Aly en de families Walbeek en Bannink voor de geslaagde activiteit. De waardering bleek ook wel uit de vrije giften in de koffiepot. Volgend jaar hopen we elkaar terug te zien in Hall voor een nieuw sportief ontmoeten.

Schapen waren er in de kerk van Voorst: zachte, witte, wollige knuffels. Op de Viertafel, op de grond, tussen spijlen van de trap naar de preekstoel... er was er zelfs ééntje, een beetje uit het zicht, boven op het liedbord gekropen! Was dat het zwarte schaap?
De harmonische klanken van een klankschaal zorgden vervolgens voor een rustige ontspannen sfeer.
Licht was er ook. Een kaars in een lantaarn die aangestoken werd en waarbij een lied gezongen werd:
‘Licht dat schijnt voor iedereen. Licht van het leven’.

Het gemekker van een schaapje klonk en er was lekker ruikende crème om op je handen te smeren.
Ervaar het maar eens!
Zachtheid, warmte, geborgenheid en veiligheid: alle kerkgangers mochten op zondag 26 april echt ervaren hoe het verhaal van het ‘verloren schaap’ op een laagdrempelige, respectvolle manier gedeeld werd.

Zien, ruiken, voelen en ervaren hoe de liefde van God zichtbaar wordt in de wereld; niet alleen met woorden, maar met al je zintuigen. Een belevingsviering in de viering! All inclusive!

De goede herder ging op zoek naar het verloren schaap. Gelukkig vond Ellen het verdwaalde schaapje al gauw en kon het aan één van de kerkgangers gegeven worden om erop te passen. Gaan wij in ons dagelijks leven ook op zoek naar die verbinding? Maken wij het leven mooi voor een ander door elkaar echt te zien. Of met de woorden van ds. Bert Fockens: “God heeft ons zoveel gegeven waardoor we elkaar kunnen laten voelen ‘Ik ben er voor jou en jij bent er voor mij’.”

Het Livinuskoor zong diverse passende liederen voor ons. Waar woorden soms tekort schieten kan muziek de taal van het hart zeker overbrengen. ‘All inclusive’: niemand uitgezonderd, iedereen hoort erbij!

Kruis als levensboom
Gemeenteleden gingen in de 40-dagentijd aan de slag met het maken van een grote collage welke op Paasmorgen in de kerk van Wilp een plek kreeg. Ook in alle vespers in de Stille Week kwamen kruis èn levensboom naar voren. Treffend weergegeven in het lied ‘Zie het kruis daar als een boom’:
Kruis dat hier staat in weer en wind,
Gij levensboom uit het begin.
Vandaag en morgen gaan voorbij,
maar in U overleven wij.

Van levensboom tot kruis
Er werd een achtergrond gemaakt van indringend nieuws uit kranten: oorlog, haat en nijd, onderdrukking, armoede, honger, natuurrampen, jaloezie en begeerte, de media is er vol van.
In deze turbulente wereld is Jezus ook voor ons zijn kruisdood gestorven.

Van kruis tot levensboom
De tweede avond hebben we geleefd vanuit Pasen: het kruis is leeg. Het kruis dat ooit een boom is geweest, is weer gaan bloeien. 
Het kruis is een levensboom geworden dat leven brengt. Want onze Heer is opgestaan en gaat voor ons uit op onze weg.
Daarom hebben we over het indringende nieuws van de collage een levensboom gemaakt met vogels, bloemen, het groene gras van de eerste morgen en het licht van de zon. De levensvreugde spat er vanaf.

De kinderen hebben ook hun bijdrage geleverd. Knipsels en kleurige tekeningen hingen aan een grote lijn boven de collage.
Op Paasmorgen is het kruis tot een boom ten leven geworden en wijst naar een hoopvolle toekomst!
 

Oog hebben voor de kleur van een ander was de rode draad in deze viering. Ontmoetingen zijn betekenisvol wanneer je de tijd neemt voor elkaar en oprecht nieuwsgierig bent.
Bijzonder om ‘kijken en zien’ onder de loep te nemen op deze zondag!
Op het stille middaguur ontmoet Jezus een Samaritaanse vrouw bij de bron. Zij had haar redenen om op dat tijdstip water te putten. Ze raken in gesprek en Jezus vertelt haar over het levende water.
Viel uw/jouw oog ook meteen op de mooie liturgische schikking?
Een grote vaas, gevuld met water en irissen en een kleinere vaas met water. Water dat verwijst naar de bron, naar Jezus, die het levende water is.
De iris, een prachtige driekleurige bloem, het hemelsblauw, goddelijk geel en zuiver wit leidt ons naar de drie-eenheid: Vader, Zoon en Heilige Geest. 
Verder gaven brem en bosbes aan: de Geest waaiert breed uit.
 
Wist u dat de iris, het regenboogvlies, als het ware onze ogen kleurt?
Blauwe, bruine ogen of alles daar tussenin… het mag er allemaal zijn!
Oog hebben voor elkaar: we kregen een iris mee naar huis om dat vooral niet te vergeten.
Dank aan Kees Bulens, aan het Livinuskoor, maar ook aan alle anderen die achter de schermen - uit het zicht - hun steentje bijdroegen!
 

Op dinsdag 3 maart was er in de Voorhof in Voorst een knutselmiddag voor kinderen. Daar hebben we versiering gemaakt voor het Paaskunstwerk. De volwassenen hadden eerst een ondergrond gemaakt met woorden en materialen die laten zien wat er soms donker en moeilijk is in de wereld. Samen hebben we daarbij stilgestaan. De kinderen waren heel geïnteresseerd en stelden mooie vragen.

We lazen uit een kinderbijbel over de kruiziging en opstanding, over donker en licht. Daarna gingen de kinderen aan de slag met vrolijke kleuren, bloemen en versieringen. Zo werd het donkere kruis langzaam steeds kleurrijker.
Na het knutselen hebben we nog gezellig samen spelletjes gedaan. Het was een fijne en betekenisvolle middag.

Kerkelijk werker, Rini van Dijkhuizen
 

Kom! Ik zal je rust geven

De Geest waaiert breed uit

Gastles op basisschool Sjaloom – thema vriendschap

Rond 14 februari mocht ik op basisschool Sjaloom in Voorst een gastles geven over het thema vriendschap. We begonnen met het aansteken van een kaars, als teken dat God bij ons is. Dat leidde meteen tot een levendig gesprek. De kinderen vertelden wat zij over God weten, welke verhalen ze kennen en stelden mooie vragen. Het was bijzonder om te merken hoe open en nieuwsgierig de kinderen hierover spraken.

Daarna bekeken we verschillende kinderbijbels. Het Bijbelverhaal dat centraal stond was de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Voordat het verhaal begon, mochten de kinderen zich inleven in de gewonde man en na afloop speelden de kinderen zelf verschillende manieren van helpen na. Zo werd het verhaal echt voelbaar.

Samen ontdekten we dat je een helper en een naaste kunt zijn voor anderen. Niet alleen voor je vrienden, maar voor iedereen. Ook voor iemand die je misschien minder goed kent of niet zo aardig vindt.

Tot slot maakten de kinderen een hartje, dat ze aan iemand anders in de klas gaven. Zo konden ze laten zien dat vriendschap iets is wat je ook kunt dóen.

Het was een mooie en betrokken les met veel enthousiasme en goede gesprekken.

Kerkelijk werker, Rini van Dijkhuizen
 

Een mooie ontmoeting

Een kleurrijke duif, waarin ook handen zichtbaar waren, bracht ons op samen in Het Boshuis.
Daar vond de oecumenische viering plaats met als thema: Eén van Geest.
Eenheid is geen mooi idee voor later, maar een opdracht van God aan ons allemaal. Jezus heeft ons geroepen om vooral te kijken naar wat ons samenbrengt, ondanks de verschillen die er zijn. Laten we dus vooral proberen om in vrede met elkaar te leven!
Wat kreeg dat, aan het begin van de Week van Gebed, prachtig vorm.
Op kleine strookjes papier schreven aanwezigen een woord wat zij associeerden met ‘VREDE’, vervolgens werden deze strookjes als ringetjes aan elkaar verbonden en zo ontstond een prachtige slinger.
Een greep uit de woorden die opgeschreven werden vindt u hieronder.

We luisterden naar een tweetal mooie gedichten, naar vioolmuziek en zongen samen prachtige liederen, waaronder het bijgaande lied:
Vrede wens ik je toe.                                                      Zegen wens ik je toe.
Liefde wens ik je toe.                                                      Aandacht wens ik je toe.
Moge God je behoeden,                                                 Dat er mensen zijn
leef met zijn liefde.                                                          met wie je kunt delen.
Vrede wens ik je toe.                                                      Zegen wens ik je toe.

Dank aan een ieder die deze dienst mede heeft vorm gegeven.
 

Veel gewone mensen, één bijzonder Kind

Van donker naar dansend

Op 13 december stond de kerk van Klarenbeek in het teken van de Kerstmark. Vele mensen kwamen om de mooie bloemstukken, graftakken, allerhande kerstspullen, brocante, boeken, zelfgemaakte kaarten, andere eigengemaakte spullen, prachtige vogelvoercreaties èn nog veel meer te te kopen.

Een gedeelte van de opbrengst wordt ingezet voor het onderhoud van de kerk, maar net zoals voorgaande jaren zal er ook een bijdrage aan een tweetal goede doelen geschonken worden: er is gekozen voor de Zonnebloem (afdeling Klarenbeek) en voor de Stichting ‘Sint voor ieder Kind’.
Zo wordt delen vermenigvuldigen!

Het is al even geleden, maar toch willen we u de foto’s van de liturgische schikkingen, die op de Gedachteniszondag in Klarenbeek, Voorst en Wilp op de Viertafel stonden, niet onthouden.
Rina Roosenboom, Jet Piek en Arna Oolman maakten 3 prachtige liturgische schikkingen geïnspireerd op de woorden ‘Mij geleidt des Heren hand – naar het onbekende land’.

Wij mensen zijn op weg – op weg naar de toekomst.
Vragen als ‘Wat zal de toekomst ons brengen’ en ‘Is er na de doodsgrens nog een toekomst’ zijn vragen die daarbij gesteld kunnen worden.

De dichters in de Bijbel hebben hier woorden bij vol dromen en visioenen.
De liturgische schikking verbeeldt zo’n droom.
We zien een oplopend pad. Het lijkt op een brug naar de overkant. Aan die overkant is het onbekende land.
Hoe zal het er daar uitzien?

We zien bloemen in witte tinten. Wit is de kleur van liefde en verbondenheid, de kleur van het uitkijken naar dat nieuwe leven, daar achter de horizon. 

Groen is de kleur van hoop. De altijd groen blijvende klimop verwijst naar de trouw van God. De groene bladeren verbeelden de gekoesterde herinneringen wat ‘mensen van voorbij’ ons gegeven hebben. Maar het groen wijst ook verder: het belooft nieuwe levenskracht en groeikracht.
 

Open monumenten weekend én opening van de Dorpskerk Voorst. Dat werd een bijzonder weekend Velen kwamen naar de de kerk om te kijken naar het resultaat van de verbouwing, herinrichting en verduurzaming. De reacties waren veelal positief. Op zaterdag lieten we zien 'wat er mogelijk is in deze vernieuwde kerk' . Er was muziek te horen, via de geluidsinstallatie en ook live lieten het Livinuskoor, Organist Gert Oldenbeuving , fluitiste Christa Kelderman, Popkoor "Break out" en Muziekvereniging Klarenbeek horen dat muziek in de kerk nog steeds prachtig klinkt. De architect Rob Ilbrink van COURAGE architecten vertelde over de keuzes die zijn gemaakt en het proces om te komen tot de huidige inrichting. Daarna gaf hij symbolisch de kerk weer terug aan de Voorster bevolking door de sleutel van de kerk terug te geven aan beide kosters. Extra bijzonder was de aanwezigheid van Burgemeester Paula Jorritsma van de gemeente Voorst die speciaal één vrijwilliger in het zonnetje zette. Han Klaasen ontving een koninklijke onderscheiding. Voor zijn vele werk voor de verbouwing van de kerk en in de kerkelijke gemeente maar ook het vele vrijwilligerswerk al vanaf de jaren '80.
Zondag wisten ook nog zo'n 40 mensen de kerk te vinden voor een kijkje, praatje en een kop koffie