Een mooie ontmoeting

Een kleurrijke duif, waarin ook handen zichtbaar waren, bracht ons op samen in Het Boshuis.
Daar vond de oecumenische viering plaats met als thema: Eén van Geest.
Eenheid is geen mooi idee voor later, maar een opdracht van God aan ons allemaal. Jezus heeft ons geroepen om vooral te kijken naar wat ons samenbrengt, ondanks de verschillen die er zijn. Laten we dus vooral proberen om in vrede met elkaar te leven!
Wat kreeg dat, aan het begin van de Week van Gebed, prachtig vorm.
Op kleine strookjes papier schreven aanwezigen een woord wat zij associeerden met ‘VREDE’, vervolgens werden deze strookjes als ringetjes aan elkaar verbonden en zo ontstond een prachtige slinger.
Een greep uit de woorden die opgeschreven werden vindt u hieronder.

We luisterden naar een tweetal mooie gedichten, naar vioolmuziek en zongen samen prachtige liederen, waaronder het bijgaande lied:
Vrede wens ik je toe.                                                      Zegen wens ik je toe.
Liefde wens ik je toe.                                                      Aandacht wens ik je toe.
Moge God je behoeden,                                                 Dat er mensen zijn
leef met zijn liefde.                                                          met wie je kunt delen.
Vrede wens ik je toe.                                                      Zegen wens ik je toe.

Dank aan een ieder die deze dienst mede heeft vorm gegeven.
 

Veel gewone mensen, één bijzonder Kind

Van donker naar dansend

Op 13 december stond de kerk van Klarenbeek in het teken van de Kerstmark. Vele mensen kwamen om de mooie bloemstukken, graftakken, allerhande kerstspullen, brocante, boeken, zelfgemaakte kaarten, andere eigengemaakte spullen, prachtige vogelvoercreaties èn nog veel meer te te kopen.

Een gedeelte van de opbrengst wordt ingezet voor het onderhoud van de kerk, maar net zoals voorgaande jaren zal er ook een bijdrage aan een tweetal goede doelen geschonken worden: er is gekozen voor de Zonnebloem (afdeling Klarenbeek) en voor de Stichting ‘Sint voor ieder Kind’.
Zo wordt delen vermenigvuldigen!

Het is al even geleden, maar toch willen we u de foto’s van de liturgische schikkingen, die op de Gedachteniszondag in Klarenbeek, Voorst en Wilp op de Viertafel stonden, niet onthouden.
Rina Roosenboom, Jet Piek en Arna Oolman maakten 3 prachtige liturgische schikkingen geïnspireerd op de woorden ‘Mij geleidt des Heren hand – naar het onbekende land’.

Wij mensen zijn op weg – op weg naar de toekomst.
Vragen als ‘Wat zal de toekomst ons brengen’ en ‘Is er na de doodsgrens nog een toekomst’ zijn vragen die daarbij gesteld kunnen worden.

De dichters in de Bijbel hebben hier woorden bij vol dromen en visioenen.
De liturgische schikking verbeeldt zo’n droom.
We zien een oplopend pad. Het lijkt op een brug naar de overkant. Aan die overkant is het onbekende land.
Hoe zal het er daar uitzien?

We zien bloemen in witte tinten. Wit is de kleur van liefde en verbondenheid, de kleur van het uitkijken naar dat nieuwe leven, daar achter de horizon. 

Groen is de kleur van hoop. De altijd groen blijvende klimop verwijst naar de trouw van God. De groene bladeren verbeelden de gekoesterde herinneringen wat ‘mensen van voorbij’ ons gegeven hebben. Maar het groen wijst ook verder: het belooft nieuwe levenskracht en groeikracht.
 

Open monumenten weekend én opening van de Dorpskerk Voorst. Dat werd een bijzonder weekend Velen kwamen naar de de kerk om te kijken naar het resultaat van de verbouwing, herinrichting en verduurzaming. De reacties waren veelal positief. Op zaterdag lieten we zien 'wat er mogelijk is in deze vernieuwde kerk' . Er was muziek te horen, via de geluidsinstallatie en ook live lieten het Livinuskoor, Organist Gert Oldenbeuving , fluitiste Christa Kelderman, Popkoor "Break out" en Muziekvereniging Klarenbeek horen dat muziek in de kerk nog steeds prachtig klinkt. De architect Rob Ilbrink van COURAGE architecten vertelde over de keuzes die zijn gemaakt en het proces om te komen tot de huidige inrichting. Daarna gaf hij symbolisch de kerk weer terug aan de Voorster bevolking door de sleutel van de kerk terug te geven aan beide kosters. Extra bijzonder was de aanwezigheid van Burgemeester Paula Jorritsma van de gemeente Voorst die speciaal één vrijwilliger in het zonnetje zette. Han Klaasen ontving een koninklijke onderscheiding. Voor zijn vele werk voor de verbouwing van de kerk en in de kerkelijke gemeente maar ook het vele vrijwilligerswerk al vanaf de jaren '80.
Zondag wisten ook nog zo'n 40 mensen de kerk te vinden voor een kijkje, praatje en een kop koffie

Op 24 juli was er een zomeractiviteit. Jong en oud hebben genoten van gezelligheid en samen eten onder de bomen. 

Datum en locatie waren in 2024 al bekend: 6 juli 2025 bij De Adelaar; dit voorjaar werd het thema ‘Wi’j gaot d’r opuut!’ aangedragen door ds. Bert Fockens en kerkelijk medewerker Rini van Dijkhuizen gaf aan graag te willen meewerken. De Dorps Werk Groep Voorst nam het regelen van alle praktische zaken op zich.

Dank aan allen die meewerkten: beide voorgangers, de ‘sterke mannen’, die al het meubilair vervoerden en op de juiste plaats zetten én na de dienst weer hielpen met opruimen; allen die tijd en energie staken in het bakken van lekkers. Voorts dank aan de techniek deskundigen van beeld en geluid en de muzikale ondersteuning van de samenzang op keyboard door Dinie Scherpenzeel.

De door Rini bedachte activiteit voor de kinderen werd in goede banen geleid door de medewerking van Lizzy, Karlijn en Anneroos.
Voorafgaand aan de collecte verzorgde Karoline Visser van Manege zonder Drempels de presentatie: beelden die bij het publiek echt binnenkwamen gezien de geweldig mooie opbrengst van bijna € 600,--. Na afloop van deze laagdrempelige dienst konden de talrijke bezoekers, waaronder ook campinggasten, genoeglijk met elkaar napraten bij verse koffie/ thee met al het heerlijke huisgemaakte lekkers!

Nogmaals hartelijk dank aan Cobie en Wim Smeenk voor hun gastvrijheid en medewerking. Vanwege hun vertrek van De Adelaar zullen we op zoek moeten naar een nieuwe locatie voor onze volgende Open Schuurdienst. Heeft u een goed idee? Tips zijn meer dan welkom!!
 

Gastpredikant Bert Fockens stond zowel zondag 25 mei als Hemelvaartsdag 29 mei op het rooster om dienst te doen. Omdat hij wist dat de fiets- en autotocht op Hemelvaartsdag o.a. over de Wilmalaan in Oosterhuizen voerden, gaf hij de twee kerkdiensten als thema mee:
'Mijn voeten hebben Zijn spoor gevolgd' (uitspraak Wilma Vermaat).
Wilma (1873 – 1967) was een protestants-christelijk schrijfster.
Vanaf 1925 woonde ze aan de Witte Kruisweg in Oosterhuizen; een gedeelte van die weg werd later Wilmalaan genoemd. Ze schreef vele boeken, verhalen en op laatst ook gedichten.
Kenmerkend voor haar zijn de natuurbeschrijvingen, bijvoorbeeld van de Enk.
De rode draad in Wilma’s werk wordt gevormd door het thema: Door lijden heen tot heerlijkheid.
Wilma leefde met de Opstanding. Ze leefde met verwachting.
Op de plaquette op de Hervormde Kerk in Beekbergen vinden we haar levensmotto terug:
“Mijn voeten hebben Zijn spoor gevolgd’. Dat gold voor haar hele leven, zowel in de donkerste diepte van depressiviteit als op de momenten van vreugdevolle hoogtepunten.
Het allerlaatste werk dat van Wilma verscheen, min of meer ter gelegenheid van haar 90ste verjaardag, was een gedichtenbundeltje, met de titel ‘De Koningsmantel’.
Wie leeft met het Onze Vader en dagelijks bidt: “Want van U is het Koninkrijk”, zal de kracht en hoopvolle verwachting van Gods heerlijkheid ervaren.

Na de dienst dronken we koffie waarbij krentenbrood werd geserveerd.
Het was regenachtig weer. Het miezerde.
Maar dat weerhield fietsers en mensen die liever in de auto stapten, er niet van de tocht door Oosterhuizen, Beekbergen en Lieren aan te vangen.
Dorpshuis Oosterhuizen bood een gastvrije plek voor een tussenstop. Er kon daar een drankje worden genuttigd en Bert Fockens had er een collectie Wilma-boeken uitgestald, waarover hij nog wat meer vertelde.
Mensen per auto en de deelnemers per fiets arriveerden zo’n drie kwartier na elkaar bij de kerk in Klarenbeek. Dat was wat logistiek betreft superhandig, want de kosters en andere mensen die hielpen, konden daardoor in twee rondes iedereen van soep en broodjes voorzien.
We kijken terug op een mooie dag die goed en soepel verliep.

 

Wapperend wasgoed aan een waslijn in het Romaanse gedeelte van de kerk van Wilp gaf het thema van de Pinksterdienst al aan: ‘Laat het maar waaien’.

De kerkdienst was opgedeeld in een drietal blokjes die aan elkaar verbonden werden door mooie Pinksterliederen en enkele gedichten over adem, wind en (heilige) geest. Ds. Henriëtte de Graaf benoemde in dat kader ook het Hebreeuwse woord ‘ruach’ dat al deze betekenissen in zich draagt.
Pinksteren werd met Pasen verbonden. Staan wij ook op en komen we in beweging? Of zoals Margryt Poortstra het verwoordde:
‘Dat ons die moed doorstromen mag
dat wij als op die pinksterdag
bewogen worden door een warme gloed
op weg gaan door Gods Geest gevoed.

Dank ook aan het Livinuskoor! Er werden prachtige liederen gezongen; aan het begin van de viering het ingetogen Kyrie-eleison van Tore W. Aas, en kort voor het einde van de dienst het uitbundige ‘You will be our God’, een lied over het Pinkstervuur.
Een woord van dank ook aan alle anderen die een taak hadden in de dienst, zowel vóór als achter de schermen.
 

Met vreugde en dankbaarheid mochten we de Dorpskerk Voorst, na een periode van verbouw, herinrichting en verduurzaming, weer in gebruik nemen. 

Op deze eeuwenoude plek kwamen onze voorouders al samen om te bidden, te zingen en de Bijbel te openen. Op het fundament van dat verleden is nu voortgebouwd.  

Tijden veranderen. Door de voortschrijdende technieken kunnen we nu spelen met beeld en geluid, maar het woord van God is hetzelfde gebleven. Op de kruispunten van ons leven – geboorte, trouw en rouw – biedt dit Woord ons nog steeds troost, moed en hoop. En op de lofprijzing van onze liederen troont God in ons midden. Dat maakt deze kerk anno 2025 nog steeds een vindplaats van geloof, hoop en liefde waarin we God en elkaar mogen ontmoeten.   

 

Uitwisselingsweekend Seehausen
Pfingstrosen.. ooit van gehoord? Dat is het Duitse woord voor pioenrozen. En wat dacht u van Zwiebeln? Dat zijn... inderdaad uien. Woorden die in het weekend van 16 tot 18 mei voorbij kwamen bij het bezoek van de gasten uit onze partnergemeente Seehausen in Duitsland. Op vrijdagavond kwamen ze aan en het was al snel gemütlich in De Voorhof in Voorst. 

Op zaterdag stond er een fietstocht op het programma naar biologisch zadenbedrijf Vitalis in Voorst, voor een presentatie en rondleiding (en het proeven van heerlijke tomaten). Na de lunch ging de groep op de fiets naar IJsseltulp in Empe waar de pioenrozen op het veld en de aardappelplanten in de kas werden bewonderd. Tot slot mochten de gasten nog even in de kerk van Voorst kijken. 's Avonds was er een barbecue waarbij de heerlijke salades en het dessert gemaakt waren door de nieuwe kookgroep Kookkr8. 

Tijdens de kerkdienst op zondag in Klarenbeek werden zowel Duitse als Nederlandse liederen gezongen. Tevens werd er meegeblazen door een groepje blazers uit Seehausen en uit onze eigen gemeente.  Onder de koffie werden herinneringen opgehaald aan de inmiddels al 35-jarige freundschaft met Seehausen. Na een gezamenlijke lunch was het alweer tijd om afscheid te nemen. 
Het was een schön und wertvoll Wochenende. 

Lied 569 uit het Liedboek
Toen Jezus wist: nu is gekomen
het uur om door de nacht te gaan
heeft Hij een linnendoek genomen
en water in een schaal gedaan.

Hij gaf ons zwijgende een teken
en kwam ons voet voor voet nabij,
Hij deed het water van zich spreken,
het stort zich uit en reinigt mij.


Pasen
De rotsen gaan open!
De steen is weggerold!
De steppe zal bloeien!
De dood is opengebroken!

De Heer is waarlijk opgestaan!

Zo is de Heer een knecht geworden
en tot de bodem toegegaan
om ons met ootmoed te omgorden,
Hij doet ons zijn geringheid aan.

Heer van mijn hart, U bent gekomen
de nacht door naar uw grote dag,
ik heb in eenvoud aangenomen
dat ik U daarin volgen mag.
 

Op zondag 13 april vierde we palmpasen. Voorafgaand aan de kerkdient wrden palmpaasstokken gemaakt, waarmee een mooie optocht door de kerk werd gelopen. Duif Holy was er ook en hij had de voorleesbijbel meegenomen. Hieruit werd het verhaal voorgelezen over Jezus die op weg is naar Jeruzalem. Hij werd onthaald als een koning. Maar hij zal als koning sterven aan een kruis. De kinderen mochten Jezus een 'hart onder de riem' steken door hartjes in het kruis te steken.

Op woensdagavond 9 april was er een avond over het paasverhaal voor (groot)ouders.
Met 6 personen zijn we begonnen met hardop lezen van het paasverhaal (Joh. 20:1-18). Daarna hebben we gepraat over wat dit verhaal voor je betekent, welke zin je erg mooi vindt of waarmee je moeite hebt. Dit werd een fijn gesprek. De zin die de een mooi vond, werd juist lastig gevonden door de ander.
Vervolgens gingen wij zelf aan het werk met de vraag: hoe zou jij het paasverhaal aan je kinderen of kleinkinderen vertellen? Ieder maakte er een geheel eigen manier verhaal van. Deze verhalen hebben we met elkaar gedeeld.
Een activiteit die voor herhaling vatbaar is, met natuurlijk een ander Bijbelverhaal. Ben jij er de volgende keer ook bij?

 

Wat een hartelijk weerzien was dat op zondag 23 maart in de kerk van Klarenbeek! Tijdens de kerkdienst werd er ruimte gemaakt voor de presentatie van de Stichting Hart voor Moldavië: een film met daarna nog een korte toelichting door de voorzitter van de stichting, Erik Schinkelshoek.

Schrijnend was het om te horen dat er in het armste land van Europa nog niet zo heel veel ten goede veranderd is.
Het werk van de Stichting Hart voor Moldavië blijft dus hard nodig en gaat op meerdere plekken in het land door, ook nu Sam Zwagerman - sinds de oorlog in Oekraïne uitbrak - in Nederland woont. Zo’n vier keer per jaar reist Sam af naar Moldavië, bovendien kan er vanuit Nederland ook veel digitaal geregeld/overlegd worden.

Tijdens het koffiedrinken was er tijd voor ontmoeting, het stellen van vragen en vervolgens was er voor de Moldavië-gangers 2013 en 2015 een informeel soep-met-broodjesmoment waarbij foto’s vertoond werden.

Sam stuurde op 26 maart een bericht waarin hij aangaf het bezoek aan onze gemeente als ‘een soort van thuiskomen’ te hebben ervaren!
Wellicht leidt het ophalen van herinneringen en het delen van verhalen er in de toekomst wel toe dat we vanuit onze gemeente nog eens naar Moldavië afreizen?

Gezien de opbrengst van de collecte (€ 419,30) zit Moldavië nog steeds in het hart van vele gemeenteleden! Dank!
De diaconie zal dit bedrag gaan verdubbelen.
 

Heeft bidden wel zin? Luistert God wel?
Ervaren we Gods nabijheid?
Allemaal vragen die tijdens de voorbereidingen van deze dienst aan de orde kwamen. Vragen die tot nadenken stemmen!

Tijdens de tocht door de woestijn valt er brood uit de hemel, ook wel manna genoemd. God zorgt, ook als het moeilijk is. Hij laat niet los. Hij is zelf het brood dat leven geeft. We zongen ervan:

O Heer hoor mij aan,
o Heer hoor mij aan,
als ik roep, antwoord mij.
O Heer hoor mij aan,
o Heer hoor mij aan.
Kom en luister naar mij.

De Heer is mijn lied
en mijn gebed.
Al mijn hoop komt van God.
De Heer is mijn lied
en mijn gebed,
en mijn levensbron.  

Met de inspirerende woorden van Kees Bulens en de prachtige zang van het Livinuskoor gingen we de nieuwe week weer in. Bovendien bracht de tulpenverkoop voor ‘ONE-dichtbij’ ons op deze zondag in de lentesfeer!
Dank aan allen die hun steentje bijdroegen aan deze dienst.
 

Of je nu kwam voor ontmoeting of voor verdieping en bezinning, het was er allemaal tijdens de activiteiten in de 40 dagentijd, voorafgaand Pasen.
Activiteiten om de vastenperiode op een andere manier te beleven of er mogelijk anders/ bewuster mee bezig te zijn.
Op 12 maart mochten we de taal van bloemen in de 40 dagentijd leren verstaan. De soberheid in de vastenperiode en het groeien naar het licht kwamen tot uiting in het paasstuk dat de deelnemers na afloop mee naar huis namen. Een paasstuk met daarin een kruis dat zich langzaam van liggend, tussen enkele bloemen, in de loop van de vastentijd opricht en met Pasen fier rechtop staat tussen witte bloemen.
Op 19 maart mochten we onze vreugde en verdriet laten horen in een gedicht of verhaal dat voor ons een speciale betekenis of herinnering heeft. Over het kruis, dat we allemaal te dragen hebben, maar ook over de vreugde van het ons gedragen weten, vreugde voor de schepping, vreugde voor het licht in ons leven. En wat bleek aan het eind van de avond toen we ieder een eigen gedichtje mochten schrijven? In ieder van ons schuilt een poëet.
In de week erop kwamen in de sobere midvastenmaaltijd meerdere 40 dagentijd-activiteiten samen. Het thema van de maaltijd was ‘Op weg naar een nieuwe wereld’, waarbij we spraken over de weg van het donker naar het licht. Een weg die ieder zaadje zoogdier, mens maakt. Alles wat in de donkere aarde kiemt groeit naar het licht. Alle levende wezens leggen de weg af van een donkere baarmoeder naar het licht.
Het kruis leidt ons naar de opstanding van Jezus Christus, het licht in de wereld. Met zijn opstanding mogen we geloven dat we al ruim 2000 jaar op weg zijn naar ‘Gods nieuwe wereld.’
De (Seder)maaltijd stond in het teken van de bevrijding van het slavenvolk Israël uit Egypte, maar ook in het teken van de maaltijd die Jezus op witte donderdag met zijn vrienden vierde. Van het donker van het kruis, naar het licht van de bevrijding.
Voor eenieder was er een narcissen bolletje, met een gedichtje, waarvan de wortels nog sporen van de donkere aarde droegen en waar de bloem op weg was naar het licht.
Ik open mijn ogen
Kijk zwart in ’t gezicht.
De weg door het donker
Is de weg naar het licht.
In rituelen en gebed komt de symboliek van het kruis veelvuldig voor. In de avond over het Onze Vader in woord en gebaar, op 2 april, werden verschillende gebeds-/kruishoudingen van armen en handen toegelicht. We mochten vervolgens ervaren dat we de tekst van het Onze Vader ook door gebaren kunnen beleven.
Een dankbare groet aan iedereen die deze (oecumenische) ontmoetingen mogelijk hebben gemaakt!
Rosa van der Tang                                        
 

In de serie activiteiten in de 40 dagen tijd kijken we deze keer terug op de avond over het Onze Vader in woord en gebaar. We bidden elke zondag in de kerk dit vertrouwde gebed dat we al jong leren. Maar in het bidden van de woorden kan op den duur een soort automatisme optreden. Beseffen we nog wel wat we precies bidden en wat is de symboliek van deze aloude gebedsregels?
In ons samenzijn op 2 april gingen we dieper op de betekenis in en hebben we door middel van woord en gebaar, dus ook in bewuste lichaamstaal, vorm gegeven aan de uitgesproken woorden.

Rosa en Daniël lieten eerst de dans Praying (bidden) zien waarin al een paar universele dansgebaren werden getoond. Daarna nam Rosa ons in een filmpje mee naar andere delen van de wereld waar christenen in hun eigen taal hetzelfde Onze Vader bidden als wij. Die blik naar buiten verruimt ons gezichtsveld en geeft verbinding met andere culturen. Verbondenheid is nu eenmaal belangrijk in de geloofsbeleving.
Rosa legde de symboliek van enkele symbolische gebedshoudingen met handen/armen uit, waarna Daniël een impressie gaf van het gebruik van dans in de christelijke eredienst door de eeuwen heen. Eeuwenlang was dansexpressie daarin niet toegestaan maar later kwam die schoorvoetend in de viering terug. Daarin vervulde de Nederlandse predikant Andries Kobus in ons eigen land een voortrekkersrol omdat hij al in de tachtiger jaren gebeden of psalmen lichamelijk ging uitbeelden.

Het Onze Vader is een kort maar intens gebed en kan onderscheiden worden in twee delen. In deze uitleg gaan de eerste drie regels gaan om de verheerlijking van Gods Naam, waarna vier gebedszinnen komen die de zorgvraag van de discipelen aangeven.
Daarna gaf Rosa per regel uitleg over de betekenis van het gebed aan de hand van bijpassende hand en armgebaren. Het voert in dit stukje te ver om die gebaren allemaal te duiden maar de deelnemers aan de avond hebben die allemaal spontaan meegedaan tot aan het eind alle 8 gebaren als één geheel werden uitgesproken en uitgebeeld.

Na de pauze werden in twee groepjes onze bevindingen gedeeld en tot slot dansten we gezamenlijk in de kring op harmonieuze wijze Praying op de bijpassende verstilde muziek. 
Mede door de rustige en alerte leiding van Rosa werd het zo een mooie avond waarin het Onze Vader nieuwe betekenis kreeg. Waarin het gaat om een nieuwe samenleving waarin de gelovigen als het ware met elkaar één grote familie vormen die in vrede samenleeft, goederen deelt en elkaar helpt. Waarin het dus niet in de eerste plaats gaat om het welslagen van onze eigen plannen, maar over het slagen van Gods plan met de mensheid. Daaraan mogen wij werken juist in het hier en nu.  Daarom paste ook deze avond goed in de 40 dagen tijd en in ons jaarthema: Als Nieuw.. leven in het Koninkrijk van God. Waarin wij op weg zijn naar het licht, naar Paasmorgen.
                         
Daniël de Bres


 

Het was een bijzondere en feestelijke dienst, die 1^e zondag in de 40-dagentijd.
Want Dinie Verbeek werd bevestigd in het ambt van diaken, Henk Hoogmoed werd herbevestigd in het ambt van ouderling-kerkrentmeester en er was de verbintenis van kerkelijk medewerker Rini van Dijkhuizen aan onze gemeente.

Voorzitter Henk Hoogmoed schetste de lange weg die sinds het vertrek van ds. Marrit Bassa, in september 2022, aan deze verbintenis vooraf ging.
In eerste instantie werd gezocht naar een tweede eigen predikant. Maar omdat de vraag naar predikanten vele malen groter is dan het aanbod, werd in augustus 2024 besloten een andere weg in te slaan en op zoek te gaan naar een opbouwwerker/kerkelijk werker. Een zoektocht die werd afgesloten met de benoeming van Rini van Dijkhuizen. Bij dat proces werd door een tweetal commissies veel inzet aan de dag gelegd. Zowel door de beroepingscommissie, bestaande uit: Dinie Verbeek, Willem Capel, Miranda le Poole, Wilma Wilbrink, Erna Noordam, Hans Riefel, Han Klaasen en Daniël de Bres. Aan hen was reeds decharge verleend.
Maar ook door de selectie- en sollicitatiecommissie die vervolgens aan het werk ging. Deze commissie werd bemenst door: Willem Capel, Ivon Wilbrink, Erna Noordam en predikant Henriëtte de Graaf. Laatstgenoemde commissie werd ontheven van haar taak, waarna een hartelijk applaus voor het werk van beide commissies volgde.

Ook sprak Henk hartelijke en welgemeende woorden van dank richting Ger Makkink, die afscheid nam als diaken-ambtsdrager. En prees hij zich gelukkig dat er in de persoon van Dinie Verbeek een goede opvolger in de kerkenraad was gevonden.

Alle omstandigheden speelden mee om deze zondag zo’n feestelijk accent te geven: de gemeente was in grote getale aanwezig, het was prachtig weer, er werd heerlijke koffie (of thee) met lekkere traktaties rondgedeeld en kerkzaal en ‘t Achterhuus boden volop ruimte voor ontmoeting.

Dank aan allen die aan de voorbereiding van de dienst en het koffiemoment nadien hun medewerking hebben verleend. Het was een hartverwarmend gemeente-gebeuren!
 

Met ons jaarthema: ‘Als Nieuw! Leven in het het licht van Gods Koninkrijk’ in gedachten hebben wij met z’n achten (zeven dames en een heer) van oude materialen een nieuwe creatie gemaakt. Onder de deskundige leiding van Adrie Hissink werd het een fijne avond.

Alie van Ommen had haar voorraad stoffen meegenomen met diverse dessins en kleuren om uit te kiezen. Maar ook meegenomen kleding van dierbaren werd gebruikt om daarvan iets moois te herscheppen. Iedere deelnemer kreeg een metalen ring als basis. Van de stof naar keuze werden strookjes geknipt om die vervolgens om de ring te strikken. Een eenvoudige techniek waarvoor naald en draad dus niet nodig waren. Maar zonder creativiteit kom je er niet! Door fantasie en denkwerk, maar ook met een dosis liefde, ontstonden er kleurrijke kunstwerkjes. Al knippend en strikkend kwamen vanzelf de gesprekken op gang waardoor we elkaar weer beter leerden kennen.

Het resultaat mocht er zijn mede door het verschil in kleurgebruik. Elke ring was heel eigen en anders. Soms als aandenken aan een gestorven partner of als ode aan een seizoen. Zo werd het een harmonieuze avond om blij op terug te kijken met een hartelijke dank aan Adrie.  

Als nieuw!
 

Op de volgende pagina's kunt u meer informatie vinden over de verbouwing:

https://www.kerkklarenbeekvoorstwilp.nl/verbouwing_kerk_voorst
https://www.kerkklarenbeekvoorstwilp.nl//verbouwkerkvoorst

Samen ergens de schouders onder zetten is verbindend en leidt vaak tot iets moois.
Er heerste een gezellige en gemoedelijke sfeer tijdens de Kerstmarkt 2024. Met de opbrengst – netto zo’n € 4.600,00 – zijn we ook erg blij!
Een gedeelte hiervan wordt voor de kerk van Klarenbeek ingezet, maar hoe mooi is het te delen!

Overhandiging cheques
Tijdens de evaluatie- en dankjewel-avond, welke op donderdag 16 januari jl. plaatsvond in ’t Achterhuus, mochten twee afgevaardigden van de Klarenbeekse Vakantie Speelweek, Jan Groot Koerkamp en Cathelijne Reuzel, een cheque à € 1.000,00 in ontvangst nemen.
De Klarenbeekse Vakantie Speelweek is een 4-daagse speelweek, voor basisschoolleerlingen, vol sport, spel, muziek, plezier en hutten bouwen in de laatste week van de zomervakantie.

Ook was er eenzelfde bijdrage voor de diaconie van onze kerk, als startschot voor het project ONE-dichtbij. Onder deze noemer wordt er door de diaconie de komende twee jaren geld ingezameld voor Stichting Het Passion in Hummelo en de Stichting Zwerfjongeren Apeldoorn.
Alle afgevaardigden waren zichtbaar blij met de donatie waarna een hartelijk applaus volgde.

Na de evaluatie werd Sientje Burgwal in het zonnetje gezet.
Sientje coördineerde de laatste jaren het hele kerstmarkt-gebeuren en dat deed ze met humor en met warme aandacht voor de vrijwilligers.
Tijdens de kerstmarkt fungeerde ze als gastvrouw, ook die taak was haar op het lijf geschreven en vervulde ze met plezier.  
Sientje blijft, bij leven en welzijn, betrokken bij de kerstmarkt, maar laat het coördinatorschap nu achter zich.
Dank voor je inzet, Sientje!

Later op de avond bekeken alle aanwezigen, onder het genot van een hapje en een drankje, samen nog naar een mooie PowerPointpresentatie van (de voorbereidingen van) de kerstmarkt, gemaakt door één van de vrijwilligers.
Op naar de kerstmarkt 2025!

Wie haakt aan?
Voor het uitzetten van grote lijnen voor de kerstmarkt 2025 is een commissie bestaande uit drie personen aan de krappe kant.
Voorlopig neemt Mariska Hendriks het coördinatorschap van de kerstmarkt op zich. Hoe mooi zou het zijn als we rond de zomervakantie (wanneer de commissie weer bijeenkomt ter voorbereiding op de kerstmarkt 2025) één of twee nieuwe commissieleden zouden kunnen verwelkomen.
Schiet één van de onderstaande personen gerust aan als je meer informatie wilt.

Met een vriendelijke groet,
Commissie kerstmarkt Klarenbeek,

Mariska Hendriks         
Ans Kleverwal              
Coby Roest                

 

Op zondagmiddag 29 december was het zover de eerste Top2000kerkdienst in onze gemeente. De kerk in Klarenbeek was ingericht als café. De hapjes en drankjes stonden klaar en de band was er klaar voor; de dienst kon beginnen. Er werden zes nummers live gezongen door onze eigen Top-2000-band. Van Halleluja van Leonard Cohen tot De Boer Is Troef van Normaal. De dienst had het thema ‘De kleur van je hart’ gebaseerd op het lied Zwart Wit van Frank Boeijengroep. De keuze werd toegelicht door enkele gemeenteleden. Mooi hoe een ‘gewoon’ poplied voor iemand een geloofsbetekenis kan hebben.
Pastor Jolanda Aantjes sloot haar praatje af met de woorden uit een lied van Matthijn Buwalda dat als laatste werd gezongen:
𝘡𝘦𝘭𝘧𝘴 𝘢𝘭𝘴 𝘥𝘦 𝘩𝘦𝘮𝘦𝘭 𝘻𝘸𝘪𝘫𝘨𝘵
𝘌𝘯 𝘢𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘨𝘦𝘭𝘰𝘰𝘧 𝘣𝘦𝘻𝘸𝘪𝘫𝘬𝘵
𝘈𝘭𝘴 𝘫𝘦 𝘮𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘣𝘦𝘨𝘳𝘪𝘫𝘱𝘵
𝘐𝘬 𝘻𝘢𝘭 𝘦𝘳 𝘢𝘭𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘻𝘪𝘫𝘯
Wat is de kleur van je hart?

Hieronder een compilatie van de dienst in 10 minuten.

 

ADVENT 2024

Zuivere vlam, verdrijf met je licht,
het donker van de nacht.

Zuivere vlam, verjaag met je licht,
de schaduw van de dood.

Zuivere vlam, ontsteek met je licht,
de vreugde van ons hart.

Zuivere vlam, getuig van het Licht
waarop de wereld wacht.

De decembermaand in beeld!

1. Kerstattenties rondbrengen
2. Adventsstukken in de drie kerken (met het zingen van bovenstaand bijpassend lied)
3. Wandtableau in de kerk van Wilp
4. Zang van Joke en Henry Visch op Kerstavond in Klarenbeek

Op Eerste Kerstdag was de laatste kerkdienst in de oude inrichting in de kerk van Voorst. En wat voor een dienst! Velen wilden van de gelegenheid gebruik maken om nog even in de banken te zitten. Zij hadden pech… want de dienst werd gevierd in het koor op… stoelen. Dus kon men alvast wennen.
Het was een mooie gezinsdienst met prachtige zang van Sanne en muziekspel van Elise en Jeroen den Herder op viool en cello en Gert Oudenbeuving op het kistorgel. Bethlehem betekent ‘huis van brood’ en werd verbeeld door een brood in de kribbe tussen de huisje van Bethlehem. Er werd een mooi gedicht voorgelezen door Annemay, Constance en Jade en voor iedereen was er een vredesbroodje.
 

Het is al een jarenlange traditie in Voorst. Op kerstochtend, heel vroeg, zingen met kinderen in De Benring. Helaas zijn er in de laatste jaren niet veel kinderen meer die meedoen. Maar er is wel een vast groepje volwassen en een paar kinderen die elke Eerste Kerstdag weer aanwezig zijn. Zij lopen door de gangen kerstliederen te zingen. Regelmatig gaat een deur open en staan de bewoners, net uit bed, in de deuropening te genieten. Heel leuk en dankbaar om te doen.
En… omdat er tegenwoordig veel vitale ouderen in De Benring wonen, die het ook leuk vinden om te zingen, werd de groep tijdens het lopen door de gangen steeds groter! Zo volgt uit de ene traditie een andere.
 

‘Niets is zo blijvend als verandering’
Het was gewoon niet mogelijk om stil te blijven tijdens de bijna twee uur durende Kersts(w)ing in Het Boshuis op 3^e advent! Je moest gewoon wel meezingen, wiegen en klappen met de bekende melodieën gespeeld door Mondolia en leden van Muziekvereniging Klarenbeek.
Net zoals geldt voor de kerstsamenzang, die inmiddels ‘blijvend is veranderd’ in Kersts(w)ing, was ook voor Franciscus van Assisi niets zo blijvend als de veranderingen in zijn leven.
15 december jl. nam ds. Bert Fockens de aanwezigen bij de Kersts(w)ing mee in het boeiende levensverhaal van Franciscus. Franciscus wilde de geboorte van het Kind op beeldende wijze vieren en bouwde in 1223 in Greccio de eerste kerststal.
Ds. Fockens vertelde het levensverhaal in 10 korte tekstmomenten, waarbij hij verwees naar de figuren van de, in het kerk aanwezige, kerststal. Tussen de tekstmomenten door konden afwisselend moderne- en traditionele (kerst)liedjes worden beluisterd en/of meegezongen. Mondolia trok alle klavieren open om True Colors, Door de wind, Winter Wonderland en andere liedjes met zang, toetsen, snaren en tromgeroffel ten gehore te brengen. Een acht koppig ensemble, met leden van Muziekvereniging Klarenbeek, begeleidde de gemeentezang bij de traditionele kerstliederen. Door de sfeervolle presentatie, op het grote scherm, kon iedereen meezingen met de bekende teksten.
Na afloop van de viering hadden de aanwezigen gelegenheid elkaar te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen onder het genot van een hapje en (warm) drankje.

Alvast voor de agenda, 14 december 2025 is de volgende Kersts(w)ing. Mis het niet!

Namens de commissie Kersts(w)ing, Pax et Bonum - Vrede en alle goeds.

Silvia Bloem, Marriët Wilbrink, Ageeth Hutten, Karin Borgonjen en Rosa van der Tang

 

Het was een gezellige drukte in en bij de kerk van Klarenbeek tijdens de Kerstmarkt op zaterdag 14 december 2024.
Er hing weer fijne en gemoedelijke sfeer! Nadat aankopen gedaan waren nodigden de ‘zitjes in de kerk’ uit om even gezellig bij te kletsen onder het genot van een kop koffie met wat lekkers erbij, een pannenkoek of erwtensoep!.
Na afloop kregen de vrijwilligers al de voorlopige opbrengst te horen: zo’n € 4.500,00 netto. Een prachtig bedrag!
 
Allen die, voor of achter de schermen, meegewerkt hebben bedanken we graag! Daarom nodigen we u/jou dan ook van harte uit op de evaluatie- en dankjewel-avond op donderdag 16 januari 2025.
De koffie/thee staat om 19.30 uur klaar en traditiegetrouw is er natuurlijk ook wat te smikkelen bij.
 

Na ruim drie jaar werd, tijdens de kerkdienst op zondag 8 december, het project Oeganda-PLUS afgesloten. Oeganda-PLUS bestond uit twee deelprojecten, te weten: Up4S (een schoolproject) en Focus Plaza (een landbouwproject).

Onze gemeente heeft opnieuw blijk van grote diaconale betrokkenheid getoond; bovendien verdubbelde de diaconie de acties waaraan menskracht ten grondslag lag.
De totale opbrengst voor Oeganda-PLUS bedroeg begin december 2024 maar liefst € 12.033,00. Wat een prachtig bedrag!

Een tweetal betrokkenen van Up4S (Frank Rus en zijn dochter Michelle) ontving uit handen van Aart Groothuis een symbolische cheque met daarop de helft van het, door onze gemeente bijeengesprokkelde, bedrag.
De andere helft werd overhandigd aan Annemarie Grievink, echtgenote van de helaas veel te vroeg overleden kartrekker van Focus Plaza, Gerrit Grievink, en hun zoon Michael.
Een bijzonder moment, waarna een welgemeend dankjewel volgde.

Graag delen we met u nog onderstaande tekst:

God,
help ons om zo nu en dan
even stil te staan..
Om na te denken over onszelf
en de wereld..
Geef dat we dan dromen
hoe het kan zijn.
Dan ontdekken we ook
wat er nog moet veranderen.
(uit Medemens – Kerk in Actie – november 2009)

Dank aan eenieder, die op welke wijze dan ook, een bijdrage leverde aan Oeganda-PLUS!

Met een hartelijke groet,
Aart Groothuis, Jokelien Harmsen en Tonnie Kleverwal
 

Zaterdag 7 december was er in een fijn verwarmde kerk een gezellige sfeer.
De kerk was mooi ingericht met een grote verlichte kerstboom, groot assortiment zelfgemaakte kerststukken, leuke cyclamen en Gaultheria’s voor buiten op een tuintafeltje.

Om 10.00 uur was het meteen druk, de snuffelkramen, zoals brocante, kerstartikelen, speelgoed, servies boeken en handwerkspullen werden goed bezocht.
Zo gingen veel artikelen weer naar een nieuwe eigenaar die blij met de aankoop naar huis ging.
Fijn om te horen, dat het ook een ontmoetingsplek was, met koffie of thee en koek of cake.
Lekkere oliebollen van bakker Gerrits werden meegenomen voor thuis.

Adventstijd, het is traditie dat de midwinterhoornblazers een bezoekje brengen in de kerk.

De opbrengst is samen met spullen die op marktplaats zijn verkocht het mooie bedrag van € 3.218,31.

Hartverwarmend dat er weer zoveel vrijwilligers hebben geholpen, met materiaal zoals groen geknipt, de bloemschikkers, de sponsoren, transport naar de kerk en iedereen die heeft geholpen in de kerk op welke manier dan ook: onze hartelijke dank namens een tevreden organisatie.

Rina Roosenboom, Jet Piek en Arna Oolman maakten ook dit jaar opnieuw een drietal mooie schikkingen voor de gedachteniszondag op 24 november 2024.

Het thema: ‘Voor alles is een tijd’ werd uitgebeeld middels een houten klok en een prachtig bloemstuk in witte en groene tinten.
De gedachte hierachter was:
‘De minuten van de klok tikken voort, maar in ons hart heeft tijd een andere plek. Beleefde tijd, geleefde tijd.. geliefden leven voor altijd voort in ons hart.
We mogen erop vertrouwen dat onze tijden ‘in Gods hand zijn’.

Of zoals we zongen uit Lied 981: 3

Gij voedt de vogels in de bomen,
Gij kleedt de bloemen op het veld,
O Heer, Gij zijt mijn onderkomen
en al mijn dagen zijn geteld.  
 

Op woensdagmiddag 13 november vond in Klarenbeek alweer de 4e bijeenkomst plaats van het verjaardagsfeestje voor 80-plussers die in de laatste 3 maanden van 2024 jarig waren.

Er hadden veel mensen gehoor gegeven aan de uitnodiging.
Onder het genot van een kopje koffie met gebak en later een drankje vonden er weer leuke gesprekken plaats met leeftijdsgenoten, dorpsbewoners en onbekenden.

Er werd regelmatig van plek gewisseld om andere gasten te spreken. Zo ontstond een spontane en gezellige sfeer. 
Ook de dominee en enkele ouderlingen waren aanwezig. Een mooie gelegenheid voor een uitgebreide kennismaking
Enkele vrijwilligers hebben de inkoop en de bediening verzorgd.
Na afloop ging iedereen tevreden huiswaarts. 

Van deze bijeenkomst zijn geen foto's beschikbaar.
 

Er werd 3 november hard gewerkt om alle druiven te oogsten.
Enorme blauw-paarse druiven groeiden aan stoelen, tafels, lampen en plantenbakken.
De eigenaar van de wijngaard moest meerdere keren op zoek naar werkers die wilde helpen met oogsten. Maar voor het einde van de kliederkerk hadden alle werkers een zilveren muntstuk, met chocolade inhoud, verdiend.
Kinderen en ouders gingen na het verhaal over de werkers in de wijngaard samen aan de slag met allerlei opdrachtjes om het verhaal en het begrip ‘beloning’ nog beter te begrijpen.
Van al dat werken kreeg iedereen wel honger, maar gelukkig kon iedereen aan het eind van de ochtend smullen van de zelfgemaakte soep en de inhoud van zijn/haar knapzak.
Voor iedereen huiswaarts keerde moesten natuurlijk eerst de druiven, met veel geknal, geplet worden.

Al met al was het een fijne kliederkerk met verbindende activiteiten voor jong en (groot)oud(er) en we hopen dat iedereen bij een volgende kliederkerk weer even enthousiast aanwezig is.

Wilma en Rosa

Eigenlijk is er elke dag wel iets om dankbaar voor te zijn: gezondheid, de eerste warme zonnestralen in de lente, een heerlijke warme maaltijd op tafel, een bijzonder gesprek met iemand, het mogen genieten in de natuur, van de schepping, het samenzijn met anderen…

Op Dankdag voor Gewas en Arbeid stonden we stil bij de huidige situatie van de boeren: de boeren van vandaag doen zoveel meer dan ploegen en zaaien…
Zij moeten vandaag de dag van vele markten thuis zijn. En dan valt het niet mee om het hoofd boven water te houden.
Ds. Hette Domburg had er ruime aandacht voor in de overdenking.
Daarnaast had hij ook enkele foto’s bij zich van Dankdag in Afrika.

En dan was er het mosterdzaadje, het kleinste zaadje. Het groeit en groeit haast als vanzelf. God laat niet los wat Zijn Hand begonnen is! Alhoewel dat ook spanning op kan roepen, want niet altijd - en niet op alle plekken - is de oogst goed. 
Maar soms valt je ook ineens iets toe. Voor veel mensen is het contact met de natuur zo’n heilzame ervaring.
Reden om dankbaar te zijn!

De laatste jaren zamelen we op de zondag dat we stilstaan bij Dankdag lang houdbare producten in voor de Voedselbank.
Dit jaar waren de kerken in onze drie dorpen daartoe ook op de zaterdag voorafgaand aan deze dienst een uurtje open.
Het leverde heel wat kratten met levensmiddelen op die op dinsdag 5 november naar de Voedselbank Apeldoorn zijn gebracht. Een welgemeend dankjewel van hen brengen we graag aan u allen over!
 

Geniet u ook zo van de mooie herfstkleuren? Of van de dieporanje kleur van de pompoenen?
Of bent u niet zo’n liefhebber van het najaar, de tijd waarin de dagen korter worden en de zomerse warmte echt voorbij is.

In de kerkdienst van zondag 20 oktober jl. werden we door onze voorganger Kees Bulens uitgedaagd om samen ‘vrolijk de herfst in te gaan’.
Het Livinuskoor, onder leiding van Sandra de Bruin, werkte mee aan deze dienst waarin het licht een belangrijke rol speelde.

Kees las met ons uit Genesis 1: 1 - 5, het bekende verhaal over de schepping van hemel en aarde. De woorden ‘Laat er licht zijn en er was licht’ klonken! Daaraan gekoppeld een lezing uit het Nieuwe Testament, een wat onheilspellende lezing over het eind van de tijden.
Dat leek een tegenstelling, net zoals ‘vrolijk de herfst ingaan’ ook niet voor iedereen zo logisch is, maar Kees wist deze tegenstelling als iets positiefs uit te leggen.

Tijdens de overdenking kwam naar voren dat ieder mens licht nodig heeft om het leven te leven, maar we hebben ook het Licht van de wereld nodig!
Dromen van vrede, vrijheid en hoop kunnen echt realiteit worden, maar dan hebben we - hier en nu - wel ‘lichtbrengers’ nodig!
Dat we met dat inzicht elkaar mogen dragen en ‘vrolijk de herfst ingaan’!

Herfst
Met elk blad dat valt,
valt meer licht op de aarde,
komt meer uitzicht vrij.
Met elk blad dat valt,
staan wij scherper getekend,
valt meer hemel ons bij.
 Jaap Zijlstra – liedboek pagina 1195


NB. De collecte tijdens deze dienst was voor het Bartiméus Fonds, opbrengst:
€ 193,90!
Open je ogen, zie elkaar! Als kerk mochten we een klein lichtpuntje zijn in het leven van hen die slechtziend of blind zijn.
 

Op Zondag Werelddiaconaat is de dienst doorgaans gericht op de wereld waarin we leven en waarin zoveel aan de hand is.
De dienst kreeg vorm rond de gelijkenis (een verhaal dat gelijkt op ons leven van alledag) uit Mattheüs 20: 1 – 16. In dit verhaal trekt de landheer er vijf keer op uit om dagloners voor zijn wijngaard te zoeken.
Die dagloners krijgen aan het einde van de dag allemaal hetzelfde loon.
Dat vinden de mensen die de hele dag hard hebben gewerkt in de wijngaard niet zo leuk. Zij mopperen en morren en doen hun beklag bij de landheer.
Maar hij geeft aan: ‘Ik wil aan de laatsten nu éénmaal hetzelfde betalen als aan jou’.
Ds. Henriëtte de Graaf vatte e.e.a. kort en bondig samen aan het einde van haar overdenking: ‘Deze gelijkenis wordt ook wel de gelijkenis van Gods goedheid genoemd en laten we die goedheid ook gunnen aan degene met wie we in deze wereld samenleven, dus ook aan de vluchteling, de vreemdeling, de arbeidsmigrant. Dan ontstaat er een stukje koninkrijk op aarde!’

Na de dienst was er ‘Hot chocolate’ in de aanbieding voor ons diaconale project Oeganda-PLUS. De lekkere warme chocolademelk, mèt of zonder slagroom, ging rap van de hand en de beker/het glas mocht meegenomen worden naar huis.  Voorlopige opbrengst: netto € 202,00.
Dit was de laatste actie (en collecte) voor het project Oeganda-PLUS. Op zondag 8 december zal Oeganda-PLUS worden afgesloten.  
We zijn benieuwd welk totaalbedrag er dan symbolisch kan worden overhandigd aan de vertegenwoordigers van de beide deelprojecten.

De thermometerstand Oeganda-PLUS bedroeg op 12 oktober 2024: € 10,715,05!